Gedichte Jan Maas
NIE
Maart en april
‘n kwant span
hónderddertiën jaor
reurde maart ziene stert
april deej wat hae zelf woel
weej raekende d’r op
wind en raegen
keld en gevreer
zeej deje ’t met plezeer
twieëdoezend en elf
waas gans anders
de kachel oet
d’n haof ’n schöp dreie
de iesheilige in de war
‘n zomers begin..!
VÓNKE
De letters in mien laevesbook
zien oèt mien zeel geplök
en daonao ein veur ein
op mieters wit pepeer gedrök
wie zwerme zwarte zwaluwe
taege ‘n zuvere, heldere lóch
zoog ik al die inkele letters
wao ik d’n hielen tièd nao zóch
zeej lete zich neet zoeë maar zette
ware waers… of pasde neet
toch kreeg ik eur te graze
bin blie as geej eur zeet
geplokke oèt mien eige laeve
belaef… en neet belaef
gaef ik eur eige plaetskes
waonao ik eur de zaegen gaef
zeej waere smeis gelaeze
mien zeel en zaligheid te prónk
bin blie as laezer en as schrièver
wach op ’n nieje schrièversvónk..!
AS SE...
As se waat zaes
euver waat se zoogs
dao neet euver
oetgespraoke kumps
dink dan ens nao en zwieg
euver waat se zoogs
As se waat zuus
dao neet euver spriks
nemes d'rmei lestig vels
dan wuurt 't tied
des se dichzelf...jao
dichzelf 'ne pluum opstiks
As se kins zwiège
as 't mót
kins luustere
en spraeke op d'n tièd
dan is 't kwant
dich as vrind te hebbe
bis wie 'ne keuning zoeë riek
NAOJA0RSDRUIME
blajer neet te telle
wie minse… allemaol doorein
’t maedje geit zien jungske belle
daag korter…nachte langer
lantaerpäöl brande
kiendjes waere banger
ein blajerdaeke…
smeis ouk twieë
verwerme mien druime
verzoepe in ‘n kalde zieë
minse zien döks taats
al daen ambras
zien zeej…of ik geklaats
druim wiejer
blièf mich trouw
mien naojaar
kint gennen dauw..!
Jan Maas, Melick
Venloos dialek