Gedicht Peter Janssen

EINE WILDEN BLUTS

Now ja, Wilde…

Eigelik is ‘t bes wal

einen braave,

maar dan zoeë eine

verwinde dae

vuuël schrièuwt en

bäökt.

Wat mós ze ouk

doon,

wilse taegewaordig nog

opvalle, tösse al det

geschièt en

gezeik?

Wae d’r beej wil huùre

of d’r baove oèt wil

staeke,

dae mot kinne kwaake.

En wat det betref

is ’t toch wal ech eine

van heej.

Want ofse now

einen hampeleman bis

of ein hötje louk,

zoeëlang ’t maar

plat is,

dan kumpse d’r

vanzelf wal.

Der Peter / Bliëricks