Gedicht Diana Vullings-Smeets
MEI-VEKANSIE
De blage bóffe dit jaor weer
Twieë waeke lang neet nao schoeël
Want vekansie, det hebbe zeej gaer
Gen hoèswerk , gen gefioeël
Lekker nao boète, de zandbak, ’t strand
Ravotte in de speultuin, in ’t bós of op de hei
Ein lekker ieske in de hand
En ouk ’t buurjungske duit mei
Maar dit jaor luuët ’t zunke ’t aafweite
Hilt zich schuul achter ein wolkedek
Deze vekansie neet plekke en zweite
Maar de jas aan en bekans de sjaal nog um de nek
Mam wuurt tureluuts van det grut um eur haer
Met waspinkes en daekes wuurt ein hut gebouwd
Vraoge um snuupkes, liemenaad en teikenpepeer
Speulgood wuurt nao ónder gesjouwd
D’n tillevisie steit de godgansen daag aan en
De kompjoeter dreit minnig euveroor
Chatte met ’t buurmaedje op msn
Dinger die se normaal rups euver de moor
Maar och, ’t haet toch waal wat
Vekansie, de jónge lekker um dich haer
Al hadde weej dan lever waat baeter waer gehad
Die zón, och die kump ech waal weer
Want zoeë wie ’t spraekwaord zaet
Nao raegen kump zónneschien
En wae det in gedachte haet
Haet van dit waer gen centje pien
Diana Vullings-Smeets, Venlo