Ich zoog 'm sjtil zitte, dao achter de raam

as ich langsfietsde, sjwejde hae nao mich

dan sjtook ich sjnel ouch mien handj op

en versjeen d'r 'ne lach op zien gezich.

Zo ging det maar door, edere morge opnuuj

nome veer aevekes de tied veur mekaar

begóste breid lachend nao-ein aan de daag

det moment waar veur mich ónvervangbaar.

Op 'ne daag waar alles laeg achter de raam

wég….. waar zien leef verfraanjeld gezich

ich trók aan de rem, ging ins nuusjierig kieke

op de roet hóng 'n boodsjap, aan mich gerich.

D'r sjtóng gesjreve, in grote haokige letters

"doe höbs mich altied opgefleurd mit dien winke

kumps se ins bie mich op bezeuk in Roncalli

om get te kletse en 'n teske kóffie te drinke?"

Det deej ich gaer en 't bleef neet bie ein bezeuk

en as ich binnekwaam, versjeen weer dae lach

vörig jaor is hae röstig in ziene sjlaop gebleve

maar ich weit zeker det d'r baove weer op mich wach!

Remunj, Els Zeegers-Koelen

Sjrieverskrink Midden Limburg Ech