Zag mien moder meistal as ik van ut speule zo\u00eb vettig wie ein verke binne kwaam um te aete. \u00d4zze pap waas um kwart euver zes met de fiets tho\u00ebs gek\u00f4mme van ut werk, en dan st\u00f4nd de soep al efkes lekker te dampe op de taofel. \u2018Maar j\u00f4ng wat zuus se d\u2019r o\u00ebt, zo\u00eb kums se mich neet aan de taofel. Kl\u00f4p dich bo\u00ebte go\u00f4d o\u00ebt, en do\u00f4t de scho\u00f4n o\u00ebt veur des se binne kums\u2019.Ik trapde mich kevieps de hippe van mien veut, en makde mich richting die soep. Maar niks d\u2019r van:<\/p>\n
\u2018K\u00f4m heej vetkedee\u2019, zag mien mam.<\/p>\n
In de paolingstein st\u00f4nd al un bekske met lauw water. Ik woord op d\u2019n aanrech geh\u00f6f en o\u00ebtgetr\u00f4kke. Met z\u00f4n graof washendje, det ze had ingevreve met sunlight-zeip, woord ik \u00e4\u00f6rtelik geschroep, gesop en aafgedruueg. Flot in de pyjama gestap, van d\u2019n aanrech aafgespr\u00f4nge en mien plaetske opgez\u00f4ch aan de taofel. Ut water leep mich o\u00ebt de moel, de laepel al vaerdig in mien hand, ut smikkele en sl\u00f6rpe kin beginne.<\/p>\n
Zo\u00eb ging det haos idderen aovend beej \u00f4s tho\u00ebs. Ik had bo\u00ebte gespeuld met un paar j\u00f4nges o\u00ebt de straot. We ware met te weinig um te voetballe, dus wo\u00f4rd d\u2019r maar weer ens ein depe koel gegrave. Det waas stevig doorwerke wies aan ut gr\u00f4ndwater. We verdwene hi\u00eblemaol \u00f4nder ut maaiveld. Ein paar van die str\u00f4ndvervaelende maedjes st\u00f4nde op de rand van de koel \u00f4s te beklotse.<\/p>\n
\u2018Waat ziet geej aan ut do\u00f4n?\u2019, zaet z\u00f4n st\u00f4m dink.
\n\u2018Petatte aan ut paote, noow go\u00f4d?\u2019, zag ik.
\n\u2018Ziet geej ein koel aan ut grave?\u2019, zaet zien vriendinke.
\n\u2018Nae, we zien aan ut schoefele, noow go\u00f4d\u2019, probeerde ik nog ens.<\/p>\n
\u2018Wawa \u2026 det is neet waor. Ik zeen ut toch lekker waal, geej ziet aan ut sch\u00f6ppe\u2019, en ut goeijde mich un hendje zand op de kop. Det waas ut begin van de ellende. Weej probeerde van \u00f4nder o\u00ebt die zemelezeikers met sch\u00f6ppe zand te go\u00ebije, en zeej smete hendjes vol zand euver \u00f4s haer. Nemus haet d\u2019r o\u00ebteindelik gew\u00f4nne, allein had ik effe later euveral de zand zitte. In mien haor en in mien laarze. En in alles wat daor z\u00f4n bietje t\u00f6sse in zit. Effe later hoord ik gel\u00f6kkig de kettingkas van \u00f4zze pap ziene fiets. Veur mich en miene h\u00f4nger ein belangri\u00ebk sinjaal! Ik keek euver de rand van de koel en zoog um naeve ut ho\u00ebs laupe. Ti\u00ebd um te aete.<\/p>\n
Ein paar waeke truuk op unne woensdaag middaag ware we met ein paar man naor de Bookender Koele gewaes. Det waas pas ech spannend. Veurbeej de Pope beslote we dae ki\u00ebr neet rechdoor te gaon richting scheetberg, maar linksaaf naor wachpos zes. D\u2019n euverwaeg euver en dan ein holtere br\u00f6kske euver. Van heej aaf waas ut ein gro\u00ebt vi\u00ebs vettig naat stinkend moeras wies aan de Gilliskensdi\u00ebkwaeg. Ut waas de kuns um de Everloschebaek ein bietje te bli\u00ebve volge. Mekkeliker gezag as gedaon, ut waas eine \u00f4neuverzichtelike nate zooi. Ut i\u00ebrste st\u00f6k leek waal wat op ein mangrove-b\u00f6s. Op plaatse m\u00f4s se van buimke naor buimke springe, en dich go\u00f4d vasgri\u00ebpe anders spr\u00f4ng se in ut water en woors se in ut moeras gezaoge. Ut hert klopde mich in de kael, want d\u2019r ware waal mi\u00ebr minse verdwene in ut moeras.<\/p>\n
Efkes wiejer woord ut graas gel\u00f6kkig alweer ein st\u00f6k ho\u00ebger as det weej lank ware. Ut waas net of de gr\u00f4nd \u00f4nder \u00f4s bewoog. Vulde net aan of we op ut bed van pap en mam spr\u00f4nge, maar dan in vertraagde opname. Alles vaerde en deinde onder dien veut. En inens \u2018sjoeppp\u2019, ik schoot met eine voot door die vaerende soppige laog. Miene laars waas gans pleite, flot leet ik mich op de k\u00f4nt valle en trok met geweld miene voot o\u00ebt de laars. En metein met twi\u00ebje hand gri\u00ebpe en zeuke naor mien verzaope laerske. H\u00e8h\u00e8, met ein zellefde \u2018sjoeppp\u2019 kreeg ik um net op ti\u00ebd o\u00ebt ut moeras en veel achtereuver in d\u2019n dri\u00ebt. Miene laars en mien erm ware kompleet d\u00f4nkerbro\u00ebn van d\u2019n drek, en st\u00f4nke wie unne hoephap. Mien vrinde st\u00f4nde mich o\u00ebt te lache maar ik d\u00f4ch toen al:<\/p>\n
\u2018Laot ze maar, ze kinne baeter um mich lache as um mich b\u00e4\u00f6ke\u2019. Ik zoog d\u2019r o\u00ebt as ein verke en st\u00f4nk wie ti\u00ebn, maar ik had ut euverlaef. We schravelde door en de buim um \u00f4s haer woorte ho\u00ebger en auk de wal naeve de Everlosche baek woord wat ho\u00ebger en druueger. T\u00f6sse de buim zoge we alweer de Gilliskensdi\u00ebkwaeg. We hadden ut gehaold. Door de kern van d\u2019n Bookend lepe we weer naor ho\u00ebs. En ut i\u00ebrste wat mien mam zag, wie ze mich zoog:<\/p>\n
\u2018Maar j\u00f4ng, wat bis dich toch unne vetkanis! Trek dich bo\u00ebte maar alles o\u00ebt, want ik ruuek ut al, de stinks as unne otter\u2019.<\/p>\n
Vurrige waek ware we beej de Pope rechdoor gegaon de b\u00f6s in. I\u00ebrs ein st\u00f6kske naor \u00f4nder en dan rechdoor beej unne veerspr\u00f4ng. Go\u00f4d de b\u00f6srand volge wies z\u00f4n klein maar kraakhelder baekske. As we heej links aanhele kwame we beej de scheetberg en de scheetkelders, alti\u00ebd spannend veur j\u00f4nges wie weej. Maar as se die baek z\u00f4n fieftig maeter naor links volgsde, kwaam se beej unne kleine zandberg dae opheel in det baekse. Ideaal um dich lekker vettig te make. Flot de schoon o\u00ebt en d\u2019n berg afrenne dwars door det scho\u00ebn baekske. Wie det vervaelde, probeerde we in koprol van de zandberg af te rolle. Naor dreej ki\u00ebr k\u00f6pke kukele waas ik zo\u00eb dol wie ein kuke. Ik k\u00f4s neet mi\u00ebr op ti\u00ebd remme en kwaam in de baek terech. Kint ge \u00f4ch veurstelle wie we naor ein go\u00f4d eurke d\u2019r o\u00ebt z\u00f4ge? En de zand kniersde neet mi\u00ebr allein t\u00f6sse de tand. Van det gedeuns hadde we duchtige h\u00f4nger gekrege, maar we hadde noppes beej \u00f4s. Struimopwaerts hadde we waal wat baekwater gedr\u00f4nke. Smakde ein bietje naor i\u00ebzer, maar waal good veur d\u2019n d\u00f4rs. Aan de rand van de b\u00f6s waas ein veld met die wit-paarse kn\u00f6lkes. Noow weit ik det ut meiraap is, maar toen neumde weej det verkesvo\u00f4r. En wat go\u00f4d is veur de verkes, waas auk go\u00f4d veur \u00f4s. We schoepde \u00f4s ein paar van die kn\u00f6lkes, die woorte aafgewasse in de baek en dan opgegaete. En as se h\u00f4nger haes smak alles go\u00f4d. Zelfs ongekaok verkesvoor. Effe later op waeg naor ho\u00ebs. Ik veulde mich inens neet mi\u00ebr zo\u00eb go\u00f4d. Door det k\u00f6pke kukele waas ik wat dol gewaore. En det kalde water van die baek en die rauwe kn\u00f6lkes van ut land vele erg slech. Ik veulde net of ze hi\u00ebl gemein k\u00f6pke kukelde in miene bo\u00ebk. Beej ut Saorbro\u00f4k sloog mich de schrik um ut kloppend hertje:<\/p>\n
\u2018Haopelik k\u00f4m ik nog waal op ti\u00ebd tho\u00ebs\u2019. We kwame naeve ein ma\u00efsveld en toen wis ik ut zeker, ik m\u00f4s kakke wie unne gek. Ik vluchde mich wi\u00ebd gen\u00f4g ut ma\u00efsveld in, en wie ik mich de b\u00f4ks naor \u00f4nder deej, bleek det ik toch iets te wi\u00ebd in ut ma\u00efsveld waas gelaupe. Ik waas aan de reeskak en d\u2019r waas mich al wat o\u00ebt gefloep. Mien \u00f4nderbukske zoot \u00f4nder en mien korte b\u00f4ks bleek auk neet mi\u00ebr gans str\u00f4ntvreej te zi\u00ebn gebleve. Veurzichtig woord de \u00f4nderb\u00f4ks o\u00ebtgedaon, en de korte b\u00f4ks met wat ma\u00efsblajer aafgevaeg. Wie ik o\u00ebt de struuk kwaam, ware mien vrinde al o\u00ebt ut zich verdwene. Maar ik v\u00f4nd ut gaar neet erg, dan heufde ze mich auk neet zo\u00eb te zeen. Met mien vieze \u00f4nderb\u00f4ks stevig \u00f4nder de erm leep ik met de bille beejein geknepe naor ho\u00ebs. As ik eemus taege kwaam zag ik hi\u00ebl beknepe \u2018Hallo\u2018, en dreijde veurzichtig met eur met, zo\u00eb det ze miene achterkant neet z\u00f4ge. En wat waas ik bliej wie ik eindelik de Li\u00ebuwerikstraot inleep. Wat waas ik opgeluch wie ik naeve \u00f4s ho\u00ebsmoor achterum k\u00f4s sluipe. Moders hebbe zo\u00eb iets metein in de smi\u00ebze, en \u00f4s mam had ut auk al metein gezeen:<\/p>\n
\u2018Och j\u00f4ng toch, wat hebs se noow weer gedaon?\u2019
\n\u2018Ik k\u00f4s d\u2019r niks mi\u00ebr aan do\u00f4n mam, ik woord krank en heb mich beschete, en ik veul mich neet zo\u00eb go\u00f4d\u2019.<\/p>\n
Alles wat ik aan had woord in d\u2019n eimer van \u00f4zze Sjak zien luiers in de weik gezatte, en razelend wie un Spaans rietje wachde ik op mien volgende sopbeurt. Ik heb nog noeijt zo\u00eb vruueg in miene pyjama gezaete. Want un half eurke later zo\u00f4t ik op de bank met ein heite tas thieje en twi\u00ebje beschuutjes met s\u00f4kker. Ik veulde mich langzaam aan alweer ein bietje baeter waere. En wie \u00f4s mam naor binne kwaam en naor mich lachde, waas ik weer de allergel\u00f6kkigste van de ganse Li\u00ebwerikstraot.<\/p>\n
\u2018K\u00f4m heej vetkedee\u2019, zag ze en knoevelde mich hi\u00ebl leef.<\/p>\n
Jan Titulaer, Hout-Bli\u00ebrik<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" K\u00d4M HEEJ VETKEDEE Zag mien moder meistal as ik van ut speule zo\u00eb vettig wie ein verke binne kwaam um te aete. \u00d4zze pap waas um kwart euver zes met de fiets tho\u00ebs gek\u00f4mme van ut werk, en dan st\u00f4nd de soep al efkes lekker te dampe op de taofel. \u2018Maar j\u00f4ng wat zuus se […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"class_list":["post-1962","page","type-page","status-publish","hentry"],"acf":[],"yoast_head":"\n