Yuri Michielsen vertaolde gediechte vaan de Griekse dichter Konstantinos Kavafis (1863-1933), in \u2019t Mestreechs. Ein vaan die gediechte dr\u00f6kke veer hei aof in Veldgewas: De Stad. En die stad zouw zoe mer ouch Mestreech kinne zien.<\/p>\n
Konstantinos Petrou Kavafis (\u039a\u03c9\u03bd\u03c3\u03c4\u03b1\u03bd\u03c4\u03af\u03bd\u03bf\u03c2 \u03a0\u03ad\u03c4\u03c1\u03bf\u03c5 \u039a\u03b1\u03b2\u03ac\u03c6\u03b7\u03c2) waor \u2019ne Greeksen diechter gebore in de Egyptische stad Alexandri\u00eb op 29 apr\u00e8l 1863. Vaan Kavafis zie leve weurt d\u00e8ks gezag tot, boete zien gediechte, Kavafis neet bestande heet. Neet allein is wieneg bekind euver zie leve, umtot Kavafis erg priv\u00e9 dem\u00e8t waor, meh wat bekind is, is ouch wieneg opm\u00e8rkelek. Toch heet Kavafis kier op kier gezag tot z\u2019n gediechte oet zien eige leve gekoume zien.<\/p>\n
\u2019t Wiechtegste leimotief vaan Kavafis zie werk liekent verlange te zien, wat oet bekans eder gediech en eder vaan zien w\u00e4\u00f6rd ziepelt. \u2019t Is \u2019t verlange vaan \u2019ne kinner, dee, zoonder leihertegheid en zoonder genaoj, zoewel \u2019t plezeer en \u2019t leid kint boe-aon verlange us bloetst\u00e8lt. En m\u00e8t dit verlange loert heer staarlings, soms m\u00e8t sensueel ouge, soms ironisch, soms filosofisch, nao \u2019t verleie. En in dat verleie, wat veur h\u00e4\u00f6m altied persoenlek is, vint heer de historie vaan zie volk tr\u00f6k, de Hellenistische Greke, en rappeleert heer ziech de gesjiechtes vaan zien eige sensueel leve. In 1933 is Kavafis op 70-j\u00e4\u00f6rege leeftied euverleie in Alexandri\u00eb.<\/p>\n
\u2019t Volgende gediech, De Stad, is eint vaan de ajdste gediechte die vaan h\u00e4\u00f6m bewaord zien gebleve en boe-aon heer heet gew\u00e8rk t\u00f6sse 1894 en 1910. \u2019t Kump oet \u2019n oetgaof vaan \u2019n sel\u00e8ktie vaan zien euvergezatde gediechte oet 2019.<\/p>\n
De zags, \u201cIech gaon nao \u2019n ander land, iech gaon nao \u2019nen andere zie.
\nIech zal \u2019n ander stad vinde, ein beter es dees.
\nMeh eder meujte is door \u2019t lot verdomp
\nen mien hart ligk \u2013 wie e liek \u2013 begraove.
\nWie lang verkneis miene geis ziech nog in dees weustenij?
\nBoe iech ouch mien ouge op riech, boe iech ouch nao kiek,
\niech zeen de zwarte ruwienes vaan mie leve,
\nwat iech zoev\u00e4\u00f6l jaore verinneweerd en verdoon h\u00f6b.\u201d<\/p>\n
De geis gein nui len vinde, de geis gein ander zieje vinde.
\nDe stad kump diech nao.\u00a0 De jeugs door einder
\nstraote.\u00a0 En de weurs awwer in einder wieke,
\nen grijzer weurste in dees einder hoezer.
\nUmmer kumste in dees stad tr\u00f6k aon.\u00a0 \u2013 Verwach niks anders \u2013
\n\u2019t Gief gei sjeep veur diech, dao is geine weeg.
\nZoe wieste de leve hei verinneweerd h\u00f6bs,
\nin dit klei look, zoe h\u00f6bste \u2019t euveral op de ganse wereld verdoon.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.veldeke.net\/wp-content\/uploads\/2023\/11\/Kavafis.jpg\")
<\/a><\/p>\n