Ich h\u00f6b ein j\u00f3nk veurk\u00f3mme, mer miene zeel is awd. Doezend maol mee es de meiste luuj van miene laeftied geneit ich van klassieke meziek, eine aovend mit ein lestig bouk in eine sjokkelsjtoul en ein aardige discussie euver de betr\u00e8kkelike zinloosheid van ‘t besjtaon. Veural dat l\u00e8tste k\u00e8nt goud tiedens ein wanjeling., want ouch dao b\u00e8n ich ummer veur te porre. Veurige waek wanjelde ich mit eine vrundj door ein van de buusj wo Limburg riek aan is. \u00d3nzichbare veugel tsjilpde, l\u00e8nks van \u00f3s kabbelde ein baekske en in de verte sjoot ein j\u00f3nk hertje weg, zo eine middig waar ‘t.\u00a0Zittend op ein door mos euverwoekerd b\u00e8nkske sjprouke veer get euver de belangrieke d\u00e8nger in ‘t laeve.<\/p>\n
Miene vrundj herk\u00e8nde dat, vert\u00e8lde hae, die neiging nao aw-luuj-d\u00e8nger. Veer ware ‘t vrie vlot d’reuver \u00e8ns dat aw luuj aw-luuj-d\u00e8nger awd maakde, wodoor veer weier vraem aangekeke woorte door \u00f3s laeftiedgenote es veer aw-luuj-d\u00e8nger deige.\u00a0Nao ein kort mer verhelderend gesjprek bleef \u00f3s mer ein conclusie euver, die veer vriewaal waekeliks trokke: jederein in de welt is knettergek en veer zeen de \u00e8nnige normale. Jus wie veer dao veur de zov\u00e4\u00f6lste maol opgeluch k\u00f3ntent mit ware voltrok zich veur \u00f3s ein memorabel sjouwsjpel.<\/p>\n
In de verte wanjelde twee luuj. Veer zouge dat ze in betr\u00e8kkelik sjnel temp \u00f3zze kantje op koume. Wie ze korterbie ware mirkde ich de sjtekke op die de man en vrouw in hun henj hawwe. ‘t Ware richtige nordic-walkers. Originele. Die haw ich nog nooitsj in ‘t wildj gezeen. En \u00f3ndanks dat ‘t idee mich aafsjtootde, meinde ich metein affectie te vuile. Nordic-walkers, dat zeen mien saort luuj, zo vuilde ich ‘t.<\/p>\n
‘Eine gouwe middig’<\/em>, zag ich dan ouch wie de luuj ein paar maeter veur \u00f3s benkske sjtopde en richtig op aom perbeierde te k\u00f3mme. De vrouw pufde get dat waarsjienlik door moosj gaon veur ‘tzelfde, de man leek sjtervende.\u00a0‘Limburg wanjelwalhalla’<\/em>, zag ich plaogend. Alles waat de man deig waar mit ziene kop sj\u00f6dde. Hae sj\u00f6dde z\u00f3 hel dat ziene kop los leek de k\u00f3mme van ziene r\u00f3mp.\u00a0‘ ‘t Berglandsjap is ein zaege’<\/em>, ging miene vrundj wiejer. ‘ich m\u00f3t d’r neit aan d\u00e8nke dat veer zouwe laeve in ein platte welt. De heuvels en dale, de r\u00f3njinge, die make ‘t laeve sjoon.’<\/em> Zien bein tikde taege dat van mich, ich glumlachde.<\/p>\n ‘Hawt dien klep !’<\/em>, zag de man noe in\u00e8ns kortaaf. Hae sjt\u00f3ng veureuvergebaoge en zoog jeder zuurstofmolecuul in zich op, wie eine verdwaalde in de woestijn dae oet ein oase drink.\u00a0‘Bert, zo is ‘t toevallig ouch nog \u00e8ns eine keer’<\/em>, zag de vrouw dao-op. ‘K\u00f3m’<\/em>, zag ze, ‘veer gaon weier wiejer. Veer m\u00f3tte nog e sjt\u00f6k’.<\/em><\/p>\n Wie de twee weier langzaam, gans langzaam, richtig g\u00e1ns langzaam oet \u00f3s zich verdwene, keke miene vrundj en ich \u00f3s \u00f3ngerein aan. Z\u00f3nger get te z\u00e8gke dachte veer ‘tzelfde: veur sommige aw-luuj-d\u00e8nger zeen veer gel\u00f6kkig ech nog te j\u00f3nk !<\/p>\n Door Phil Schaeken vanoet ‘t Holles euvergezat in ‘t Zittesj<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ich h\u00f6b ein j\u00f3nk veurk\u00f3mme, mer miene zeel is awd. Doezend maol mee es de meiste luuj van miene laeftied geneit ich van klassieke meziek, eine aovend mit ein lestig bouk in eine sjokkelsjtoul en ein aardige discussie euver de betr\u00e8kkelike zinloosheid van ‘t besjtaon. Veural dat l\u00e8tste k\u00e8nt goud tiedens ein wanjeling., want ouch […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[36],"tags":[],"class_list":["post-13008","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-limburg-algemein"],"acf":[],"yoast_head":"\n