\u00d3mdat de daag veurbie bleve vleige esof veer ze neit zelf belaefde en veer d’r dus gein herinneringe aan euverheile, besjlote Lisa en ich, in ‘t tiedperk dat nog neit op jedere mobiele telefoon eine 693-megapixelcamera versjtaoke zaot, tot de aansjaf van eine digitale camera. ‘t Waar eine sjone, veurzichtige veurjaorsdaag: de z\u00f3n sjeen pril door de nog vrie kaal buim, en mien vriendin en ich v\u00f3nje ‘t ein goud plan nao de Zittesje Schwienswei te gaon, \u00f3m dao de eesjte foto’s mit \u00f3ze nuje zuiteherinneringsmaeker te sjeite.<\/p>\n
Ofsjoon ‘t grootste gedeilte van de weijegr\u00f3ndj nog hel en kawd waar van ‘t veurbiegegange gevreur, v\u00f3nje veer ein plaetsjke dat door de z\u00f3n veurverwermd waar. Veurzichtig z\u00f3nke veer neier en z\u00f3nger weurd\u00a0 sjtaarde veer nao de euverd\u00f3nderende natuurprach die zich veur \u00f3s oetsjpreidde.<\/p>\n
Mien herinneringe dwaalde aaf nao vruiger, wie ich aan de handj van mien grootawwesj op dez\u00e8lfde plaatsj leip. Euveral op de Schwienswei gruide doe ‘plekbloume’, klein gekleurde b\u00f6lkes, die veer pl\u00f6kde en op \u00f3zze jes plekde. Mit ein gewieksde aafleidingsmanoeuvre l\u00f6kde ‘t mich d’r ein vlot en \u00f3ngezeen op de lichgries alpinopatsj van miene opa te plekke. ‘t Waar ein van zien v\u00e4\u00f6le wanjelpatsje. De lichgrieze v\u00f3nj ich de sjoonste, en al helemaol noe d’r ein sjpassetig gruin b\u00f6lke baovenop geplek zaot. Hae leip d’r de ganse middig mit r\u00f3ndj.<\/p>\n
‘Waat d\u00e8nks te ?’ vroug ich Lisa, en wie ich nao h\u00e4\u00f6r opkeek flisde de camera. ‘Ha’, zag ‘t, z\u00f3nger dat ‘t mien antjwoord aafwachde en nao ‘t resultaat op ‘t klein sjermpke keek, ‘die is\u00a0‘leuk !’<\/p>\n
Diezelfde vriendin grawwelde veurige waek dat ‘t sjrot, oet ein van mien la’s in de z\u00f6lderkas, de sjpuigater oetleip. ‘Syri\u00eb is d’r niks bie !’, sj\u00f3j ‘t, en zat mich daomit aan tot ein opruumsessie van jewelste. Kumend ging ich aan ‘t werk. Gans \u00f3nger in die la v\u00f3nj ich de foto die veer dae middig op de Schwienswei hawwe gemaak. Ich zaog de glumlach \u00f3m miene m\u00f3ndj en wie vanzelf dach ich aan de Schwienswei op eine veurjaorsdaag, aan de helle, kawwe gr\u00f3ndj, aan mien sjtraolende vriendin. Aan de camera, aan de patsj en aan miene opa. Aan ziene lach, later, wie hae bie ‘t aafdoon van zien patsj ‘t gruin b\u00f6lke \u00f3ntd\u00e8kde. Aan later. Aan mien traone bie zien sjterfb\u00e8d.<\/p>\n
De herinneringe bleve k\u00f3mme, dr\u00f3nge zich z\u00f3nger dat ich mich bewus daovan waar aan mich op, wie klein gruin plekbloume op ein lichgries alpinopatsj.<\/p>\n
Door Phil Schaeken vanoet ‘t Holles euvergezat in ‘t Zittesj<\/em><\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00d3mdat de daag veurbie bleve vleige esof veer ze neit zelf belaefde en veer d’r dus gein herinneringe aan euverheile, besjlote Lisa en ich, in ‘t tiedperk dat nog neit op jedere mobiele telefoon eine 693-megapixelcamera versjtaoke zaot, tot de aansjaf van eine digitale camera. ‘t Waar eine sjone, veurzichtige veurjaorsdaag: de z\u00f3n sjeen pril […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[36],"tags":[],"class_list":["post-15308","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-limburg-algemein"],"acf":[],"yoast_head":"\n