Ein gesjiedenisl\u00e8s in ‘t jaor 2152. De leraar \u2013 eine minsj mit ein gekke b\u00f3ks en eine bril dae zelfs in 2120 al oet de mode waar \u2013 begint. ‘Jongelui, vandaag besjpraeke veer ‘t w\u00f3njerlikke laeve in ‘t tweede decennium van de 21ste eeuw’, zaet hae mit ein raspende aw sjt\u00f6m. De leerlinge wissele vervaelde blikke, gape en sjlaon hun digitale buik aope. Ich, op ein ouch veur michzelf opmirkelikke maneier euvergevlaoge oet ‘t wied-aaf ligkende 2020, zit \u00f3nzichbaar achteraan in ‘t lokaal en bren van nuusjierigheid euver waat de man meint te weite euver miene tied. Miene tied, van beginnende digitaliseiering, problematisch populisme en gruiende verbolgenheid euver jeder zien besjtaon. Mit ein hopeloos awwerw\u00e8tse balpen in mien rechterhandj begin ich driftig aanteikeninge te make.<\/p>\n
Zo \u00f3ngeveer vuilde ich mich op 8 juli jl., wie ich deilnoum aan ein online college van de Nijmeegse Radboud Universiteit, wo-in cursiste gratis ingewied woorte in de w\u00f3njerlikke welt van ‘t Limburgs. ‘t Idee achter ‘t webinar waar \u00f3m neit-Limburgesj, die vanwaege ‘t grote kaoje virus hun vakantietoevluch in ‘t Hollandse zuje m\u00f3tte zuike, get handjvate te gaeve euver wie hie te euverlaeve.<\/p>\n
Ouch veur de rasechte Limburgesj veil d’r echter ‘t ein en anger te lere.<\/p>\n
Zo ginge de twee sjpraekesj, mitwirker van de universiteit Frens Bakker en Kasper Maes, allebei in op interessante en allesbehawve veur de handj ligkende zake. Zo koum ich mee te weite euver wie \u00f3s dialek \u00f3ntsjtange is, \u00f3ngerv\u00f3nj ich ‘t fascineierende versjil dat sjtoot- en sjleiptone tot sjtandj k\u00e8nne br\u00e8nge en es klap op de vuurpiel leerde de here mich wie ich op ein Mestreichs terras ein glaas beier besjt\u00e8l. ‘Iech w\u00e8l gere e p\u00e8lske’<\/em>, z\u00e8gke veer dan bliekbaar. Terwiel dr\u00f6ppelkes insjpanningszjweit veur euver miene kop leipe, noteierde ich alles in mien sjrifke.<\/p>\n Nao ruum drie kwarteier digitaal college klapde ich de laptop voldaon toe. Lere, zo besjlout ich, is tegeliekertied ‘t sjoonste en ‘t vermuiendste waat besjteit.\u00a0 Ich \u00f3ngerdr\u00f6kde eine langger\u00e8kde gaap en t\u00e8lde p\u00e8s teen, veurdat ich michzelf oet mien sjtudeierhol de keuke in sjleipde. Dao aangek\u00f3mme drede ich ein paar neit te besjrieve rundjes, terwiel ich zoch nao ein rae \u00f3m te doon wo ich nao verlangde. Ich keek op de klok: ‘t waar pas ein oer en dus eigelik te vruig.<\/p>\n