In Memoriam Colla Bemelmans

Colla Bemelmans, begeisterd om te begeistere…

Aeve waare veer sjtil van ’t nuujts dat ós ierelid Colla Bemelmans( *1939 – +2025) waar gesjtórve. Colla waar eine sjriever, rásvertéller, dialektoneelsjpeler en veurvechter van ’t Limburgs dialek. Daoveur haet Colla in 1995 al de Veldeke Literatuur-pries óntvange. Naeve de talloze gedichte, verhaole die hae neersjreef in buik en prentebuik, vertelde hae deze ouch déks op dialekaovende. Ouch waar hae jurylid van het LVK, wo ’t dialek zien vakgebied waar.

Nao zien sjtudie Theologie góng Colla lesgaeve in de vakke laevesbesjouwing en maatsjappieleer aan de Nic Beckesj-mavo in Zitterd. Väöl oud-leerlinge zeen dao door häöm geinspireerd. Dat koum neit in ’t mins door zien vaderlijke oetsjtraoling, dezelfde oetsjtraoling wie hae auch oppe bühne zien gedichte en verhaole veurlous.

Zien deipgewortelde religiositeit kump goud nao veure in zien léste werke, wo hae het Biebelse hoogleid en Psalme nao ein eigetieds dialek vertaalde.

De geis en begeistering van Colla maag veur ós allenei ein driefvaer zeen, om os oet te blieve drökke in ós eige moodersjpraok.

Colla, das-te bedank bés, dat wétse!

Teks (c) René Haustermans
Foto (c) Emily Brounts