Jäög

(Mestreechs)

Veldeke Limburg besef wie geinen andere tot de touwkoms vaan de Limburgse taol steit of vèlt met de maote boe-in de jongste generatie gelierd krijg die taol te spreke. Wat dat betröf heet ’t Limburgs de wind neet mèt. Door verjeie umstandeghede beslete awwers die zelf nog dialek spreke ummertouw dèkser hun kinder op te veuje in ’t Nederlands. Es Limburgers hunne partner – väöl dèkser es vreuger – boete de provincie vinde, is ’t zoewiezoe al minder veur de hand ligkend tot zie tege hun kinder dialek spreke.

Taol in ‘t oonderwies

Ouch de lang levende mythe tot de käös veur dialek de touwkomskanse vaan kinder zouw verkleine, heet nog altied neet aofgedoon. Tot in ’t oonderwies vaanaof de crêche kinder in ’t Nederlands weurde aongesproke, hölp ouch neet bij ’t bevordere vaan de streektaol (sommege kinder weigere nog “plat”te praote mèt hun awwers es ze eine kier geweend zien aon de taol vaan de kinderjuffrouw). Tèl daobij op de permanente presentie vaan media die de Nederlandse taol in de hoeskamer bringe, en ’t is e woonder tot nog zoeväöl Limburgers de taol vaan hun dörp of hun stad kinne en gebruke (bekans 80% volgens recent oonderzeuk).

Taol es identiteit

Veldeke Limburg deit d’r alles aon um deen tendens te kiere. En dat is neet allein oet nostalgie of conservatisme; veer höbbe gooj grun um de Limburgse taol te bewaore veur eus naogeslach. Zjus in ‘ne globaliserende wereld is de eigeheid vaan ’n streektaol e belaankriek instrumint um ‘ne regio zien identiteit te helpe vörme, ’n identiteit die de inwoeners hölp ziech ’n plaots te verwerve in ’n complexe umgeving. De taol is ein vaan de wortels boe mèt veer us hechte aon eus woenplaots en eus historie. Op die meneer höbbe veer get te beeje aon de wereld boevaan veer in touwnummende maote oonderdeil oetmake en hove veer us neet inkel aon te passe en in te passe.