In Memoriam Jacqueline van den Heuvel

‘As ’t luujt beej de Paoters, dan zit òw den klaank dat ‘r verdriēt is um n laeve……’

JACQUELINE VAN DEN HEUVEL – VAN DEN MUNCKHOF

gaaf òs zóveul mojs um te herinnere, gaaf òs zóveul waormit de bazes geleed wiēr vur ’t behâld van òs Venrods dialekt en òs Venrodse volkskultuūr binne Veldeke Venroj en Veldeke Limburg.

Jacqueline, âld-bestuūrslid van Veldeke Venroj, was ieën mit òs Venrods dialekt en òs Venrods aerfgoēd. Ieën van de schriēvers van  ’t Venrods spraekwoordeboēk, vanáf ‘t urste uūr ieën van de samestellers van de Venrodse scheurkelender en de gedichtebundel ‘Uut de bovveste laaj’, stelde jaoreláng de dialektmis same, orgenezieërde jaoreláng de Venrodsen aetaovend en schreef talrieke verhölkes en gedichte ien òs dialekt en droēg dees ok mit ziēl en zaleghejd veur beej verschejjene gelaegenheeje. Kort-um; ’t boegbeeld van Veldeke Venroj.

Ok nódat zeej eur funksie as bestuūrslid haaj nergeleed, kòsse weej âlt nog ‘n beroep òp Jacqueline doēn; zeej bleef betròkke beej alles wat Veldeke Venroj ángeeng en bleef vur òs âlt ‘n bron van iensperasie. Zeej löt ‘n schat án aeges geschreve Venrods aerfgoēd aachter.

Jacqueline wiēr, beej eur áfschejd van òs bestuūr, benuumd tot ieërelid van Veldeke Limburg.

Ok weej gón òw misse Jacqueline, nie allenneg as ieën van de bowstieën van Veldeke Venroj, már ok as ‘n geweldege vrow vur wie niks teveul was, âlt ovvergote mit ‘n groeët gevuul vur humor en òp wie weej âlt terug kòsse valle.

Joop en Martina, Marja en Joost, Lucienne en Jorg en Jacqueline’s klaenkiender, aachterklaenkiender en wieëre femilie waense weej veul beräösting en wieshejd um dit verliēs te drage.

Gillie kunt gröts zien òp òllie mám, oma en zus!

Bestuūr en leeje Veldeke Limburg