Ós Modesjtaal, column van John Hertogh, augustus 2026

Ein rubriek euver Ós Modesjtaal, in ‘t Zittesj dialek door John Hertogh 6e jaorgank – augustus 2026 nómmer 81
En vanwaege de zomervakans nog ein awd, mer bewirk sjtökske:

Gans toevallig bèn ich lèts ein weekend nao ein richtige waereldsjtad gewaes: de houfsjtad van ós landj: Amsterdam. Eigelik neit gans toe-vellig, veer woorte getrakteierd op ‘n euvernachting – mit ein veursjtèlling in ’t Bellevuetheater – in Amsterdam. Mee es 3500 hotels geef ’t dao. En bekans 180 versjillende nationaliteite. Dat heurs te en zuus te de gansen daag óm dich haer.

Wie veer ós hotel mit behulp van de tomtom hawwe gevónje en de wage in de parkeiergeraasj hawwe gezat, woorte v’r in ‘t Èngelsj óntvange! Naodat de kóffesj op de kamesj ware gezat en v’r ós de zaak ’s goud bekeke hawwe, gónge veer get aete. Mit de tram natuurlik. Dat waar lang geleje! Gelökkig lag de vruntjelikke kaertjesverkuipster ós dudelik oet wie veer ein daag-kaart koosjte gebroeke. ‘Vergaet neit óm ummer in- en oet te sjekke, gouf ze ós mit eine breije lach mit. Ich zoug ze dènke: toeriste oet Limbolandj.

Mit z’n veiere sjtónge veer veur ’t lokèt, mer nemes achter ós duujde of waar óngedöljig. Ómdat ich get op miene perpluuj leunde kreeg ich ouch metein ein zitplaatsj aangebaoje! Ouch bie ’t in- en oetsjtappe gein agressie, ein en al vruntjelikheid. Veer vuilde ós richtig op ós gemaak. D’n eesjte man dae ós in de tram aansjprouk – waarsjienlik ómdat veer Zittesj kalde – waar emes oet Midde Limburg, dae aevel al twintig jaor in de houfsjtad woonde. Hae vónj ’t fejn óm ós dialek te heure en sjprouk mit väöl leifde euver zien sjtad, mer begreep ouch dat veer ’t waal erg drök vónje! Waat wilste ouch: zaoterdigaovend in Amsterdam!

Bie ’t oetsjtappe wunsjde hae ós nog ‘ne gezèllige aovond. En dat woort ’t ouch…Nao ’t sjmakelikke dinee noume veer ‘ne angere tram nao ’t Leidseplein. Ouch in dae tram koume veer mit ein vrouw, van oorsjpróng Limburgse, aan de kal. Ze koum oet Haelder, haw in Mesjtreich en Utrech gewoond en noe al jaore in Amsterdam. Mer dialek sjprouk ze neit (mee).

Op ’t Leidseplein waar ‘t baeregezèllig. Waat ein luuj, waat ein geure en kleure. Jaomer dat veer neit lang koosjte blieve: ’t theater reip! Nao de prechtige veursjtèlling tórvelde veer, muig van ’t trampele en alle indrökke ’t bèd in. De thoesreis verleip zónger perbleme en veer noume ós veur vlot trök te gaon nao die waereldsjtad!

Pès de volgende maondj! Dan kump ein nuut sjtökske.Blief gezóndj. Reacties, vraoge, tips: johnhertogh@gmail.com