Ze woeënde op ’t dörp neet wiet van-eij en voeëlte al angerhawf jaor get vuuer-eij. Het waor jüs 16 en hae 17.
Dat mit-eij gao waor doedertied neet mieë wie hendje vashawte, zich puuene en sóms get friemele.
Dao bloof ’t ouch bie want hae góng sjtudere in ’n sjtad die baw 200 km van ’t dörp aaf loog.
Op d’r daag vuuer hae zow vertrèkke gónge ze wandele.
’t Waor ènne sjoeëne zoeëmer gewae en ze hawwe zich väöl gezieë.
Lantsem waor ’t friemele ouch e kletsjke mieë woeërde.
Ze zatte zich op ’n bangk en puuende zich. Het haw ’n bloes aa die uuever zien brook hóng.
Zien hand góng ónger de bloes en kroeëp nao baove.
Dao kaom zien hand neet aa, want ’t hool häöm taege.
‘Wat is t’r, Els, woeë-óm hilse mich taege, angisj woolse ’t toch zelf ouch?’
‘Wie zal ich ’t dich zègke, Bert. Eigelich geit ’t neet óm dich want ich gaef ech óm dich,
meh ich zieë ’t neet zitte das doe voet geis en 200 km hie vandaan bis.
Vieër höbbe ’t waal druuever gat en dat v’r ós väöl zowwe sjrieve, meh dat geit neet wèrke.
Ouch sjpieëlt dat ich pas 16 bin en mich nog neet wil binge.
Doe bis ènne leuke jóng en wentse in de buurt hejs blieve woeëne hejje vieër kinne zieë of ’t tössje ós twieë ech get geuf,
meh mit 200 km van-eij geit dat neet lökke.’
Hae kieëk häöm aa, zoog de traone in zien ouge en sjlikde, meh ’t haw geliek.
Ze pakde zich nog ins good vas es of ze zich noeëts mieë wole loslate en puuende zich.
Vieftig jaore versjtrieëke. Hae haw zien sjtüdie aafgemak, waor getrowd, haw kinger krieëge,
gewèrk vuuer minnig bedrief, ouch in ’t boeteland en de driej kinger waore ’t hoes oet.
Twieë jaor gelijje waor hae mit pensiejoeën gange en e hawf jaor gelijje waor häöm de vrow gesjtorve.
Dao haw hae väöl leid va en väöl mujte óm zienne drieën te vinge.
De kinger zoge dat ouch en zagte taege häöm dat hae get mieë de duuer oet moos.
Blief neet binne plekke, gangk ins ’n waek of zoeë örges haer.
‘Doe höbs ós ummer zoeë väöl vertèld uuever wie se jóngk waosj in Vaeke in Zuid-Limburg,’ zag zien dochter,
‘gangk ins ’n paar daag nao ’n B&B in Vaeke of dao in de buurt.
Probeer wèr te geneete van ’t laeve, trük te vinge wasse kwiet waosj. Dat zow de mam ouch gewólt höbbe.’
Neet wiet van Vaeke, in Dalem, haw hae ’n B&B vónge.
D’r ieësjte daag haw hae in de sjtrieëk róndgevare óm d’r ruuek wèr op te sjnoeve en ’t landsjap op zich in te late wèrke.
Op d’r twieëde daag leet hae d’r auto sjtao en góng wandele, mit ’n patsj op d’r bölles want de haore op ziene kop meuste mit e vergroeëtglaas zeuke.
Aan ’t get langer wandele moos hae wènne en nao e türke sjtoke häöm de kuute. Bie e bösjke zoog hae ’n bangk. Mich aeve gao zètte, dach hae.
De zón sjieën häöm rech in de ouge en drum zat hae zich ènne zónnebril op. Oet d’r rögkzak pakde hae zich e flesjke óm get te dringke.
Daonao zat hae zich get achteruvver, doog de ouge toew en doezelde voet.
De sjtum van e klein maedje waor vlakbie. Hae doog zien ouge aope en moos aeve aan ’t leech wènne.
‘Kiek, oma, dao zit ènne menieër op ós bangk.’
Op ’t paad sjtinge ’n awwer vrow en e maeteke mit de fietse in de hand.
‘Dae menieër zal ’t neet erg vinge es vieër ós ouch op de bangk zatte, die is breid genog.’
D’r Bert versjaof óm plaatsj te make. ‘Kom d’r maer bie, zag hae.
’t Maedje zat zich tóssje häöm en zien oma.
‘Vingse ’t good dat ich op uch bangk zit,’ vroog hae lachend aan ’t maedje.
De oma lachde ouch. ‘Het dingk dat ’t ós bangk is umdat v’r hie dèkser kómme en ós dan ummer aeve hie-op zètte.
Dees bangk is vuuer mich mieë es bloos ’n bangk. Ze herinnert mich draa wie ich hie es maedje van 16 mit ènne jóng zoot en get besjlaot wat mie
laeve wier bepaald hat. Wat hej d’r gebuuerd went ich ’n anger keus hej gemak?’
Ènne sjoever góng bie d’r Bert uuever d’r rögk. In ziene geis vloge vieftig jaor vuuerbie wie pluuskes in de lóch.
Hae doog ziene zónnebril aaf, kieëk de vrow ins good aa:
‘Els?’