Geslaagde Veldekekringe-kontakdaag in “Sjun Zumpelveld”

Op zaoterdag 26 september 2026 voont in Sumpelveld de jaorlekse kontakdaag vaan de lokaol Veldekekring plaots. Deze kier waor de Kring Um Mamelis (Vaols, Gölpe-Wittem en Sumpelveld) aon de beurt um es gashier/-vrouw op te trejje en dat doge ze mèt väöl charm en enthousiasme. De bijeinkoms voont plaots in ’t monumentaol veurmaoleg kloester vaan de Zusters van het arme kind Jezus. Nao de koffie en de (heerleke) Limburgse vlaoj waor ’t tied veur e bezunder intrèssant oonderdeil vaan ’t program: de beziechteging vaan de prachteg gerestaureerde gebouwe vaan ‘t kloester. Veural de collectie goudgestikde  kazuifels en religieus wassebeelde, die de nonne vaan de congregatie sinds de negetiende iew mèt eindeloes gedöld hadde gefabriceerd, waore de meujte vaan ’t bezeuk mie daan weerd.

 

 

 

 

 

 

 

Meh de lede vaan de Veldekekring kaome netuurlek veural um ziech oonderein te  spreke en ervaringe oet te wissele. De organisatie had dat good aongepak door vaan begin aof aon ederein – mèt streng gehanteerde riechlijne – zoe euver de zaol te verdeile tot me altied mèt lede vaan ander kring aon taofel kaom te zitte. Nao de roondleiing en ‘ne smakeleke lunch waor ’t tied veur ’t middagprogram, wat begós mèt ’t same speule vaan späölselkes en ‘ne quiz die door versjèllende kring waore aongelieverd. Zoe kós ederein zien bès doen mèt kwartètte of yatzeeje, allemaol in Limburgse taolvariante. De krink Venroj had ‘ne quiz samegestèld mèt typisch Venrojse wäörd, al waor ’t mer um dudelek te make tot Venrojs oondanks zien ligking gans in ’t Noorde vaan de provincie wel degelek typisch Limburgs is.

Daonao waor ’t tied veur veurdrach en meziek. Lei Heijenrath zörgde veur d’n aoftrap mèt e verhaol euver de Benrather Linie en de typische verandering in de medeklinkers die achter die grens (die veur e klein stökske door Oostelek Limburg löp en dweers door de krink Um Mamelis) gebrukelek zien: water weurt wasser, piep weurt pief, ezw. Riky Simons prizzenteerde de Leedsjeskalender vaan de krink Ech en laos ’n zelfgesjreve ode aon Veldeke veur. Daonao volgde ’n käör vaan poëzie en zaank oet versjèllende deile vaan de provincie, oeteraard allemaol in de Limburgse taol. Piet Aben laos twie vaan zien gediechte veur boevaan eint gerös de kwalificatie scabreus verdeent (ouch dat kint in ’t Limburgs).

Robert Doyen oet Mestreech brach ’n ierbetoen aon de Maos es verbindende sjakel tösse zoe versjèllende Limburgse regio’s. Femke Philippens oet Sumpelveld laos gediechte veur en zóng twie leedsjes in ’t plaotselek dialek boe-oonder de klassieker “Sjun Zumpelveld”. Ruud Verhoeven oet Gölpe begeleide ziechzelf op gitaar en zóng in ’n taol die heer zelf gei Limburgs zouw wèlle neume meh ’ne miesjmasj vaan alderhand Limburgse dialekte. Niemes had meujte um zien sjoen en geveulege leedsjes woord veur woord te verstoon. Jo Kern vaan de Krink Um Mamelis sloot de middag aof mèt zien humoristische gediechte in ’t Völzer plat.

Daonao waor nog tied veur geanimeerde gesprekke aon taofel tijdens d’n diner. Tössedoor euverhandegde Jo Kern de Veldekeveendel aon Ralf Schaeken, de veurzitter vaan de Krink Zitterd, es teike tot dee krink volgend jaor de Kringekontakdaag maag organisere. Ze zalle dao hun bès mote doen um de krink Um Mamelis nao de kroen te steke. Want al is Um Mamelis qua lede-aontal de kleinste krink vaan Veldeke, mèt de organisatie vaan deze kontakdaag höbbe ze ‘ne nuie standaard gevesteg.

Fotografie Emily Brounts