Schrijverspodium

Op dit Schrijverspodium kunnen dialectschrijvers gedichten en verhalen kwijt. Stuur uw bijdrage naar redactie@veldeke.net en vergeet niet naam en adres te vermelden. Zet er ook bij in welke dialect er geschreven is. U krijgt altijd een berichtje terug.

U dient te bedenken dat alle inzendingen via de redactie lopen, die beslist of de bijdragen wel of niet op de website komen. Dit om gebazel en onwelvoeglijke taal tegen te gaan. Als de redactie daar iets over beslist, krijgt u daar bericht van.

Hieronder treft u enkele eerdere bijdrage van dialectschrijvers aan. Voor meer ingezonden teksten kunt u terecht in het Archief van het Schrijverspodium.

U begrijpt dat we literaire dialectteksten niet in het Nederlands kunnen vertalen zonder de oorspronkelijke betekenis geweld aan te doen. Dat doen we dus ook niet.

De redactie

Ode aan Limburg

Limburg is ós mollige moder
lank-eweg ligkend in ’t graas
in häör aore sjtruimp ’t laeve
op de golfsjlaag van de Maas.

De veut in fien Frans laer gesjtaoke
paradeert ze wie ’n sjiekke medam
mer ’t geklepper op boereklump
zaet idderein: dao höbs se de mam.

In häör sjoenk’lende, floere taal
binjt ziej ós, van klein toet groot
waem gebaortig is oet Limburg
haet häör leef, toet in de dood.

Lisa Naus, Swalmen

Henric van Veldeke

Op dae sokkel
in ’t graas
tösse gledgesjaore sjtruuk
en wit mit raos begonia’s
zoog ich dich
lètsaan
in Mesjtreech
sjtilkes zitte prieke
op dien eige plein.
Door de zón
royaal beleech
zoot se dao get duuster
oet dien uig te kieke
en te sjtrónse mit dien bein.

Of ich get mós van dich,
zo leek se mich te vraoge;
dao-euver höb ich mich
toen mer ‘ns gebaoge.

‘n Aleke vereiniging
is d’r genump nao dich.
En die besjteit intösse al
‘n jaor of viefennegetig.

Mit dien wäörd mit vleugelkes
-al 12e eeuws-aad-
euver leefde, bliedsjap, leid,
St. Servaos en de natuur,
sjtóngs doe aan ‘t begin
van de Nederlandse literatuur.

Nag altied höbs doe get oetdagends,
get sjpannends, get veurnaams.
Ich dach: “Och wèts se waat,
ich maak ‘ns veur dich
geweun ’n gedich
in 21e eeuws-Zjwaams”.

Riky Simons-Julicher, Swalmen

Ós Neteur

’t Klieë aan de rand van de waeg steit gruuëts de wandelaers aan te kieke. De wind gif die minse, jao echwaor ’t zien minse die wandelaers, smeis ’t geveul asof alle kroed ’n depe buiging,veur eur, duit make. Kelderratte, Maelzäödjes, Flette, Bellebuim en neteurlik ’t hoeëge graas weid mit in ‘tzelfde ritme en allemaol dezelfde kant op. De zón, de raegen en de celdeiling haet al det schoeëne kroed in volle glorie laote oetgreuëje. De deiling van de miljoene celle en daodoor ’t greuëje van al det schoeëns werk al ieuwe lang op ein en dezelfde wies. Idderen daag miljoene kleine wónders in ein zó’n fien plentje. Wónders die weej minse neet mit ’t bloeëte oug kinne zeen.

Smeis liek ’t d’r op det weej det neet wille zeen. Loupe weej euver daezelfde waeg, ein waek later, kinne weej zeen, as weej efkes neet op ós kwatsiezer kieke maar ós ouge richte op  al ’t kroed, zeen weej wie ’t veranderd is. Groeëter, fleuriger jao ech ’t waord schoeëner is neet schoeën genóg um ós te verduutse waat de vereanderinge, in ein waek tied, kinne zien. In ós ónderwies liere weej de kinder van al waat wiechtig is, aevel in ’t ónderwiesverdómhukske leet ’t vol mit kinnis wao de econome weinig mit kinne. Kinder liere umgaon mit de neteur is aeve wiechtig as ’t liere umgaon mit ’t raekenmesjienke.

As de neteur neet die aandach krieg, wao zeej rech op haet, zal de neteur ós vruug of laat laote zeen aevel dan op eur wies, wao ’t in ós leefde veur eur aan geschort haet. Gaeve weej de neteur gen ruumte um te laeve zal de neteur ós ouk gen ruumte gaeve. Aektesse, Zeikdieëme en Aoliebieësjes kinne noow einmaal neet laeve in toegetummerde, lóchdich aafgeslaote ruumtes wao, weej minse, waal in waere gestop. ’t Klieë, aevel ouk de Pispötjes aan de rand van de waeg, zal rap door schilders mótte waere vasgelag op ’t dook. Hebbe de schilders zat tied en zin mage die van mich zoevuuel as meugelik de verscheije plentjes en bieësjes op ’t schildersdook vasligge.  As die dan toch bezig zien vraog ik eur um ouk ’t Snoefläöte, de Schanse, de Meelzäödjes, de Bellebuim, de Balroeëze, de Flette en al die doezende andere in ’t verdómhukske gedouwde schoeënheje mit vas te ligge. Lök eur det neet, waat ik betwiefel, kinne weej d’r mit ós moderne raekenmesjienkes  waal foto’s van make. De neteur die ós ieuwe lang alles gegaeve haet mage weej neet verroepzakke. Doon weej det waal zalle weej, ós kinder en kleinkinder, ens de raekening mit ’n E-mail op ós  klotsglaas kriege.

{Klieë > Klaver, Meelzäödjes > Madeliefjes, Aektes > Hagedis, Schanse > Takkenbossen, Snoefläöte > akkerwinde, Flette > Anjers, Aoliebieësje > Lieveheersbeestje, Zeikdieëm > Mieren, Balroeëze > Pioenrozen, Kelderratte > Pissebedden, Bellebuim > Fuchsia’s, Pispötjes > Hagewinde, Klotsglaas > Monitor ( haet niks mit ’n Tor vandoon), Verroepzakke > Kapot maken.}

Jan Maas, Venlo

Eine sjoon, twee sök

Ich zoug eine sjoon ligke sjtil langs de waeg
merk LOWA maot 43 in broen, zjwart en beige
hae loug dao gans einzaam, zónger teike van laeve
’n óngelök, verlaore, of zout ich d’r naeve?

‘t Joog mich de gansen tied door miene kop:
Waor de ambulance dan wirkelik zo vlot?
Of haw me dae sjoon geweun dao vergaete?
Zou d’n erme man überhaupt nog waal laeve…?

Opèns bewoog zich get bezieje van mich
Oet de sjtruuk koum ‘ne man mit ’n vruntjelik gezich
Hae haw zien werm vuit laote aafkuile in de baek
Want hae leip 30 kilomaeter – zag ‘r – twee maol de waek.

Mer ich loesterde neit en hae zoug miene angs,
Wied eweg heurde veer de sireen van d’ ambulance…

John Hertogh, Sittard