E zamstieg d’r 30ste jannewaar is noa ing sjlefende krankheet d’r Jo Jaegers oes Bóches jesjtórve. Vöal lu van Veldeke zalle ziech d’r Jo herinnere als d’r vanedreëjer van d’r krink Um Mamelis. Nit alling binne deë krink, mar óch óp provinciaal niveau sjtong d’r Jo óp de bres vuur zieng moddersjproach. De oavende die heë mit zie besjtuur orjaniseret zalle bij vöal lu ’t jemuud verwermd han.

D’r Jo woar journalist bij de tsiedónk. Doa mósse vuur óch de bron zukke van zieng passie vuur de hemetsjproach en vuur de koeltoer van zieng hemet. Vuur herinnere ós wie d’r daag va jister d’r kringekontakdaag deë heë mit zie besjtuur e paar joar jeleie um Mamelis erum jeorjanizeerd hauw. D’r riechdom van de janse jejend woeëd jepresenteerd.

D’r Jo hauw de jaaf jód mit lu um tse kanne joa. Die aad en wies wille vuur ós van hem in dankbaarheet blieve entzinne.

Op zaterdag 30 januari is na een langdurige ziekte Jo Jaegers uit Bocholtz overleden. Vele leden van Veldeke zullen zich Jo herinneren als het boegbeeld van de krink Um Mamelis. Binnen de kring en op provinciaal niveau toonde Jo zich een voorvechter van het dialect. De voordrachtavonden die hij met zijn bestuur organiseerde, zullen bij velen warme herinneringen oproepen.

Jo was journalist van professie en daar kwam zijn belangstelling voor taal en cultuur vandaan. Bij de Veldeke-bestuurders leeft de herinnering aan de kringencontactdag die enkele jaren geleden in zijn regio plaats vond voort als een boeiende ervaring en een prachtige presentatie van cultureel erfgoed.

Jo maakte gemakkelijk vrienden en in die vriendschap willen we ons hem blijven herinneren.

                                                                                                             L.H. 

IN EE EKS-JE SJTEET E              (vuur d'r Jo Jaejer)

In ee eks-je sjteet e

jraad wie angesj óch

en kiekt wie vier 't maache.

Zieng eugs-jer sjtrale

ziene laach is jroeës jenóg,

vier zient wat heë wil zage.

Dan sjnapt e ziech

papier en pen

en vingt jet aa tse sjrieve.

Jeluklieg

um bij ós tse zen

heë weul nog jeer jet blieve.

Heë winkt noa ós

en zeët adieë

jeweun en plat eroes.

Heë jeet tse vós,

broecht jinne dank tse krieje,

d'r Jo lieët ziech zelf eroes.

In ee eks-je veule vier

inne winksjtoef keure

D'r Jo zeët ós als letste:

Vier mósse wieër

woahin de tsiete veure

mar die mit d'r Jo woare de betste.

                                                     van d'r Paul Weële