Sjrieverskrink Midde Limburg

1

5-jaorig bestaon SML
24 mei 2008, Theo Van Dael.
Op dees plaats óntstóng, vief jaor geleje
tössen ein drankje en ein hapje en e paar sneje
de idee óm in Limburg, mèt sjrieverskringe te beginne
det waas get woe Peter Bókke, zich op vast begos te pinne!

Hae kaldje mèt Colla Bemelmans en mèt mich, zag de gek
en zoe kwaam inne maak, hiej op dees plek
'ne groeëte sjrieverskring en 't verging ós neet slecht
wae kwome daonao mèt e man of vieftieën, in Echt terecht!

Zoe wiej wae in e paar anger clubgesjrifte loze
woor ouch mer drek, eine veurzitter gekoze
en oze Jan Maas, dae waas dao drek veur te vinje
hae wis wiej d'r luj, in 'ne groep b'jein kos binje.

Eine sikkretaris vinje, veur 't verslaag op te make
det waerdjen den toch weer, e paar anger zake
en ómdet zich nemes, drek veuldjen aangesproke
woor dao mèt belump, 'ne sjrieversdrei in gestoke.

Ederein zouw 't verslaag make, óm beurt stök veur stök
zoedet nemes twieë kieëre per jaor –of per óngelök-
't verslaag in het langk en in 't breid hoofdje te verslaon.
Mer det veurstèl det waas, eigelik óngedaon
d'n eine maakdjen 't zoe, d'n angere op zien maneer
en de oplossing kwaam, van oze veurzitter alweer:
"Ich zal 't verslaag waal make" zag 'r, "des echt gein mote!"
En zoe heet 'r in SML, weer eine mielpaol kónne pote.
Es wae smiddigs vergadering höbbe, den hiltj t'r 't werm
en stuit al veur middernacht, 't verslaag op oos sjerm!

Jan wètj wiej geinen angere, van hiel veul sjrieverszake
en heet 'r ein hendtje van e-weg, óm allerlei beukskes te make.
Zoe bundeltj 'r oos werke en kriegtj 't den ouch nog gedaon
det ein aantal van diej beukskes, inne bookwinkels staon!

Verder in oze sjrieverskring-ML, zitten e paar stevige knape
en misjien beginne de vrouldje, zjeloes te gape
mer zeetj neet óngeröst, ich bewaar uch veur 't lèste
en ouch biej 'ne sjrieverskring, zeen de lèste de bèste!

2

Wae beginne mèt Karel Ruiten oet Remunj, 'ne man oet ei stök
mèt hum in oos rangen, höbbe wae groeët gelök
want mèt zie neuchter verstandj, wètj 'r biej de pinke te blieve
en is 't einen artist óm, van diej geweldige colums te sjrieve!

Har Parren is hiej van Grathem, ein echte dörpsfiguur
hae wiktj zien weurd en hae sjrieftj hieël sekuur
en weurdj gewaardeerdj, veur zien kinnis bovenal
biej 't tonieël, theater en zeker biej de carneval!

Har Sniekers is van 't Witte stedtje, en dao zeen de goje neet raar
want Veldeke en Thoeër, det is wiej de vlam inne sigaar.
Har zien gedichte zeen perfekt , 't greumelke zaot op 't eike
enne vröchte van ziene boum, zulle reuze-ver reike!

Wil Vergoossen, oze senteman, sjreef biej ós zien ieëste gedicht
en det det geslaagdj waas, det zeetj dj'r nog aan zie gezicht.
Hae sjrieftj 'r ouch neet veul, mer gae kóntj 'r van opaan:
het gedicht waat 'r maaktj…ewaal…det kumtj aan!

Wouter Wetzels oet Mazeik, det is oze jóngste spruit.
Dae kumtj nog mer pas kieke, mer waat dae mèt weurd duit
det belooftj veur de toekomst, woe wae nao staon te gape
want in Hasselt wis 'r, d'n ieëste pries weg te kape!

Den kriege wae Els Nieskens oet Remunj, ein wónjerlikke vrouw
Ze heet zich ei jaor trökgetrokke, mer wae hopen det gauw
d'n tied van bezinning, weer euver zal gaon
en det ze t'r biej SML, weer stevig zal staon!

Ricky Simons oet Zwame, is ouch zoe'n apaarte vrouw
mèt häör gedichten en verhaole, steultj ze altied de show.
Mer waat 't biej Ricky, waal veur tachtig prozent duit
det is det 'ne goje man, altied achter en naeven häör stuit!

De vrouw diej ich nów gaon vernummen, diej is echt echt
en Mariet Utens is echt van Echt en hieëlemaol neet slecht
gae mótj mich veural, neet verkieërdj gaon verstaon
want es ze ein fout maaktj, heet 't de computer gedaon!

3

Els Zeegers oet Remunj is mer licht, en klein van gestalte
mer in häör dichtwerk, is ze van het beuvelste gehalte!
Ziej wètj de snaore te bespeule, óm 't hart te verleie
en es ze häör weurd luuëtj aoseme, den begintj 't te weie!

Leonne Cramers oet Gelaen kwaam 't lèste, oos range versterke
en allewaal wae oppe sjriefwieze, dèk get op kónne merke
zeen wae zoe gelökkig, es wae häör zoe sappig huuëre tatere
en den dae watervallige lach, dae de tent altied duit klatere!

Euver mich zelf zal ich mer niks zègke, det kumtj neet te pas
mer ónger uch, geistgenoeëte, veul ich mich ieëste klas.
Ich geluif neet det wae ónger ós, eppelkes mótte sjèlle
mer wil waal op tied en stónd, e deftig mupke vertèlle!

Dit is mien ode, diej ich vandaag hiej wil bringe
mer veur Peter Bókken en Jan Moonen, wil ich nog ein loftrómpèt zinge
want dank zij hunnen inzèt en de leefdje veur 't plat
zeen de dialeksjrievers, gein veugelkes veur de kat!

Det 't zoe good dreitj in SML, det zeen toch sjoeën klanke
en dao veur wille wae ederein apaart, echt hartelik bedanke.
En mèt deze besloet ich en is miene preek gedaon
en wins mich mèt uch samen op: nao 't 10-jaorig bestaon!